استاندار گلستان در مراسم روز درختکاری با افتتاح پارک جنگلی ۴۲ هکتاری چپرقویمه گفت: بیابان زدایی و توسعه فضای سبز یکی از مهمترین اولویت های استان است. 
به گزارش مرکز اطلاع رسانی منابع طبیعی استان گلستان- هادی حق شناس روز پانزدهم اسفند همزمان با اولین روز درختکاری با اشاره به اینکه بیابان زدایی و توسعه فضای سبز از مهمترین اولویت های استان است  در آیین افتتاح فاز اول و آغاز طرح توسعه فاز دوم جنگل دست کاشت شهرداری گنبد کاووس اظهار داشت: بیابان زدایی و توسعه فضای سبز یکی از مهمترین اولویت های استان است و در این راستا سال گذشته ۹۰ هزار اصله درخت در استان کاشته شد و این برنامه در سال جاری هم ادامه دارد.
حق شناس افزود: شهرداری گنبد با همکاری منابع طبیعی شهرستان اقدام به ۴۳ هکتار درختکاری در این شهرستان کرده است که کار ویژه‌ای است.
او گفت:  در استان گلستان ۳۰۰ هزار هکتار اراضی بیابانی وجود دارد که بیابان‌زدایی در دستور کار منابع طبیعی استان قرار دارد.
استاندارگلستان همچنین در مراسم افتتاحیه پروژه بوته کاری و مقابله با بیابان زایی منطقه داشلی برون در شهرستان گنبدکاووس گفت: هر هکتار بیابان‌زدایی ۴۰ میلیون ریال هزینه دارد و باتوجه به اینکه در استان گلستان ۳۰۰ هزار هکتار بیابان وجود دارد، هزینه بیابان‌زدایی آن ۱۲ هزار میلیارد ریال معادل ۶۰ میلیون دلار خواهد بود. 
حق شناس خاطر نشان کرد: با اعتبارات موجود، امکان بیابان‌زدایی کامل در استان وجود ندارد اما نقطه شروع خوبی است و همه باید کمک کنیم تا این کار با سرعت بیشتری انجام شود
او افزود: تثبیت خاک، تامین اکسیژن، جلوگیری از آلودگی صوتی در شهرها از مزایای کاشت درخت است.
استاندار در خاتمه گفت: تاکید اولیای دین و بزرگان به درختکاری، بی حکمت نیست و دانشمندان معتقدند که با درختکاری اصلاح لایه اوزون نیز مقدور خواهد بود. 

**سالانه یک میلیون هکتار به مساحت بیابان‌های کشور اضافه می‌شود

همچنین در حاشیه این مراسم مدیرکل دفتر امور بیابان سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری گفت که سالانه حدود یک میلیون هکتار به مساحت بیابان‌های کشور اضافه می‌شود که برای جلوگیری از این پدیده زیست محیطی و پیامدهای ناشی از آن باید به همین مقدار، طرح‌های بیابان‌زدایی انجام شود.
وحید جعفریان افزود: پیشرفت سالانه یک میلیون هکتار بیابان در کشور به معنی تبدیل جنگل به بیابان نیست بلکه مصداق کاهش حاصلخیزی خاک و از دست رفتن قابلیت بیولوژیکی و ایجاد پوشش گیاهی آن است که تخریب سرزمین را به همراه دارد.
وی افزود: هم اکنون ۲۹.۷ میلیون هکتار از عرصه‌های کشور به لحاظ موقیعت خاص جغرافیایی و شرایط زمین شناسی تحت فرسایش بادی قرار دارد که به‌واسطه آن همه تاسیسات، جاده‌ها، بناهای مسکونی در روستاها و شهرها و اراضی زراعی با وقوع طوفان‌های گرد و غبار دچار آسیب می‌شود.
جعفریان اضافه کرد: از مجموع عرصه‌های در معرض فرسایش بادی، ۱۴ میلیون هکتار آن جزو کانون بحرانی فرسایش است که افت سطح آب‌های زیرزمینی، کشاورزی ناپایدار، تخریب پوشش گیاهی و گسترش تاسیسات از دلایل آن به شمار می رود.
مدیرکل دفتر امور بیابان سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری با تاکید بر ضرورت اجرای فعالیت‌های احیایی و بیابان زدایی، تصریح کرد که همکاری همه ادارات و نهادها، جوامع محلی و بخش خصوصی با منابع طبیعی ضروری است زیرا اعتبارات دولتی به تنهایی جوابگوی انجام سالانه یک میلیون هکتار اجرای طرح‌های بیابان زدایی نیست.
وی گفت: امسال با استفاده از منابع ملی (صندوق توسعه) و استانی در ۴۰۰ هزار هکتار از اراضی کشور طرح‌ بیابان زدایی شامل بوته‌کاری، قُرق، مدیریت چرای دام و روان آب‌ها انجام شد و این مقدار برای تعادل‌بخشی بین تخریب و احیا کافی نیست.
جعفریان افزود: مناطق بیابانی و یا در معرض بیابان شدن ظرفیت اقتصادی خوبی دارند که بخش خصوصی، جوامع محلی و تشکل‌های مردم نهاد حوزه منابع طبیعی و محیط زیست می‌توانند با تلفیق مدیریت بومی و علمی، این زمین ها را به عرصه اقتصادی تبدیل نمایند.
در همین راستا سرپرست اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری گلستان نیز به خبرنگار ایرنا گفت که هم اکنون ۳۰۰ هزار هکتار از عرصه‌های مناطق شمالی استان اعم از اراضی ملی و زراعی در معرض بیابانی شدن قرار دارد که برای جلوگیری از بیابانی شدن این عرصه‌ها طی سال‌های گذشته در مجموع ۱۶ هزار هکتار اقدامات احیایی از جمله بوته‌کاری و نهال کاری صورت گرفته است.
عبدالرحیم لطفی افزود: برنامه امسال منابع طبیعی و آبخیزداری گلستان برای جلوگیری از بیابانی شدن عرصه‌ها، بوته کاری در پنج هزار هکتار از این عرصه‌ها با مشارکت جوامع محلی و ذینفعان است. مدیرکل دفتر امور بیابان سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری گفت که سالانه حدود یک میلیون هکتار به مساحت بیابان‌های کشور اضافه می‌شود که برای جلوگیری از این پدیده زیست محیطی و پیامدهای ناشی از آن باید به همین مقدار، طرح‌های بیابان‌زدایی انجام شود.
به گزارش مرکز اطلاع رسانی سازمان جنگل ها از ایرنا، وحید جعفریان روز جمعه درحاشیه بازدید از طرح بوته‌کاری مراتع مناطق شمالی گنبدکاووس به خبرنگار ایرنا گفت: پیشرفت سالانه یک میلیون هکتار بیابان در کشور به معنی تبدیل جنگل به بیابان نیست بلکه مصداق کاهش حاصلخیزی خاک و از دست رفتن قابلیت بیولوژیکی و ایجاد پوشش گیاهی آن است که تخریب سرزمین را به همراه دارد.
وی افزود: هم اکنون ۲۹.۷ میلیون هکتار از عرصه‌های کشور به لحاظ موقیعت خاص جغرافیایی و شرایط زمین شناسی تحت فرسایش بادی قرار دارد که به‌واسطه آن همه تاسیسات، جاده‌ها، بناهای مسکونی در روستاها و شهرها و اراضی زراعی با وقوع طوفان‌های گرد و غبار دچار آسیب می‌شود.
جعفریان اضافه کرد: از مجموع عرصه‌های در معرض فرسایش بادی، ۱۴ میلیون هکتار آن جزو کانون بحرانی فرسایش است که افت سطح آب‌های زیرزمینی، کشاورزی ناپایدار، تخریب پوشش گیاهی و گسترش تاسیسات از دلایل آن به شمار می رود.
مدیرکل دفتر امور بیابان سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری با تاکید بر ضرورت اجرای فعالیت‌های احیایی و بیابان زدایی، تصریح کرد که همکاری همه ادارات و نهادها، جوامع محلی و بخش خصوصی با منابع طبیعی ضروری است زیرا اعتبارات دولتی به تنهایی جوابگوی انجام سالانه یک میلیون هکتار اجرای طرح‌های بیابان زدایی نیست.
وی گفت: امسال با استفاده از منابع ملی (صندوق توسعه) و استانی در ۴۰۰ هزار هکتار از اراضی کشور طرح‌ بیابان زدایی شامل بوته‌کاری، قُرق، مدیریت چرای دام و روان آب‌ها انجام شد و این مقدار برای تعادل‌بخشی بین تخریب و احیا کافی نیست.
جعفریان افزود: مناطق بیابانی و یا در معرض بیابان شدن ظرفیت اقتصادی خوبی دارند که بخش خصوصی، جوامع محلی و تشکل‌های مردم نهاد حوزه منابع طبیعی و محیط زیست می‌توانند با تلفیق مدیریت بومی و علمی، این زمین ها را به عرصه اقتصادی تبدیل نمایند.
در همین راستا سرپرست اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری گلستان نیز به خبرنگار ایرنا گفت که هم اکنون ۳۰۰ هزار هکتار از عرصه‌های مناطق شمالی استان اعم از اراضی ملی و زراعی در معرض بیابانی شدن قرار دارد که برای جلوگیری از بیابانی شدن این عرصه‌ها طی سال‌های گذشته در مجموع ۱۶ هزار هکتار اقدامات احیایی از جمله بوته‌کاری و نهال کاری صورت گرفته است.
عبدالرحیم لطفی افزود: برنامه امسال منابع طبیعی و آبخیزداری گلستان برای جلوگیری از بیابانی شدن عرصه‌ها، بوته کاری در پنج هزار هکتار از این عرصه‌ها با مشارکت جوامع محلی و ذینفعان است.