شعر / سفر کردم به جنگل‌های گیلان ...

سفر کردم به جنگل‌های گیلان
به  جنگلهای سبز قلعه رودخان

به هر سویش نظر کردم صفا بود
صفای سبزه سزار و صوت مرغان

نسیم صبحگاهی می وزیده
صدای شُرشر باران فراوان

نموده خیس خاک جنگلش را
معطر شد فضا با عطر باران

به یادم آمد این شعر و ترانه 
دوباره خواندم آن را باز باران

بخواندم با ترانه وصف آن را
که باران با گهرهای فراوان

درختان سربلند و سبز و رعنا
همه تسبیح گوی حی سبحان

خدا را با بصیرت دیده ام من 
میان رقص گوهرهای باران

حفاظت شد تمام جان جنگل
به عزم و همت آن شیرمردان

اگر جنگل شود ویرانه روزی
چه  می ماند از آن سرو خرامان ؟

بیا ای دوست حرمت دار جنگل 
که این میراث باشد بهر انسان

زمین را پاک دار و خوش نگه‌دار
که جنگل، مایه‌ی آرامش جان

برای حفظ ایران و طبیعت
بماند سبز، جنگل‌های گیلان

سعیدی گر سرودی وصف جنگل
بخوان از عشق و از گیلان ایران